Zanim sięgniesz po olej, serum czy przepis na domowy peeling, chcesz wiedzieć, że informacja ma oparcie w czymś więcej niż reklama. Ta strona opisuje, jak Autorki Ekourody wybierają tematy, skąd biorą wiedzę i jak pilnują, żeby poradniki były aktualne.
Od jakich pytań zaczynamy
Tematy wybieramy z codziennych pytań o pielęgnację: jak oczyścić cerę, nie naruszając bariery ochronnej, który olej pasuje do włosów wysokoporowatych, co oznacza dany składnik w składzie INCI, jak zmienić rutynę w ciąży albo po menopauzie. Bierzemy pod uwagę to, czego najczęściej szukają czytelniczki, i propozycje, które przychodzą przez formularz kontaktowy. Poradnik ma odpowiedzieć na konkretne pytanie i podać instrukcję: jak często, ile i w jakiej kolejności.
Skąd bierzemy informacje
Najwyżej stawiamy badania naukowe i ich przeglądy publikowane w czasopismach dermatologicznych oraz bazach takich jak PubMed. Zaraz po nich są instytucje: Komisja Europejska z bazą składników kosmetycznych CosIng, Komitet Naukowy ds. Bezpieczeństwa Konsumentów (SCCS), Europejska Agencja Leków i towarzystwa dermatologiczne. Dalej sięgamy po podręczniki i rzetelne portale medyczne, a dopiero na końcu po media o dobrej reputacji. Korzystamy także ze źródeł w języku angielskim, niemieckim i francuskim.
Świadomie nie opieramy się na sklepach, stronach producentów i marek kosmetyków, forach ani innych blogach urodowych. Opis z opakowania mówi, co marka chce sprzedać, a nie co wiadomo o składniku. Dlatego w poradnikach nie znajdziesz też nazw produktów ani ich recenzji.
Polskie realia opisujemy na tle prawa Unii Europejskiej — przede wszystkim rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 dotyczącego produktów kosmetycznych, które określa m.in. dopuszczalne stężenia składników i zasady oznakowania.
Jak powstaje poradnik
Mówimy o tym wprost: przy tekstach pracuje sztuczna inteligencja. To ona zbiera informacje ze źródeł i pisze pierwszą wersję poradnika. Następnie ludzie z redakcji robią korektę — porównują ze źródłami nazwy INCI, stężenia, dopuszczalne zastosowania, przepisy i zalecenia, a niepewne fragmenty poprawiają albo usuwają. Na końcu AI nadaje tekstowi ostateczną formę: układ, tabele i karty z najważniejszymi informacjami.
Jak pokazujemy źródła i daty
Pod każdym poradnikiem jest numerowana lista źródeł. Przy danych, zestawieniach i tabelach odsyłamy do konkretnej pozycji tej listy i podajemy, z jakiego okresu pochodzi stan wiedzy. Dzięki temu możesz samodzielnie sprawdzić, skąd pochodzi informacja.
Terminy fachowe — emolient, humektant, nazwy kwasów czy olejów — objaśniamy przy pierwszym użyciu, a składnik podajemy po polsku z nazwą INCI w nawiasie, żeby łatwo było go znaleźć na etykiecie.
Czego unikamy
- obietnic szybkich i pewnych efektów — skóra reaguje indywidualnie,
- straszenia „chemią” — każdy kosmetyk, także domowy, składa się z substancji chemicznych, liczy się ich rodzaj i stężenie,
- opisywania zabiegów gabinetowych, medycyny estetycznej, leków i suplementów,
- porad dla dzieci — piszemy o pielęgnacji dorosłych kobiet.
Przy problemach skóry opisujemy pielęgnację wspierającą i mówimy, kiedy warto pójść do dermatologa. Więcej o granicach naszych porad przeczytasz na stronie Zanim nałożysz na skórę.
Aktualizacje i poprawki
Wiedza o składnikach się zmienia: SCCS wydaje nowe opinie, a Komisja Europejska zmienia listy substancji dozwolonych i ograniczonych. Gdy dowiadujemy się o takiej zmianie albo o błędzie w tekście, wracamy do poradnika, sprawdzamy go ze źródłami i poprawiamy. Jak zgłosić błąd i jak oznaczamy zmiany, opisujemy na stronie Zauważyłaś błąd?. Pytania możesz też wysłać przez stronę Kontakt.